Danstherapie in Nieuw-Zeeland

Een nieuw jaar, een nieuwe blog :)

Het is nu zomervakantie in Nieuw-Zeeland. Het blijft een gek idee dat we kerst en nieuwjaar hebben gevierd in de lente/zomer! Dat betekent dat er vanuit DTNZ (Dance Therapy New Zealand) nu geen projecten draaien en ik dus ook vakantie heb, ongeveer 6 weken. Wat ook een geluk is, want papa is hier dus we zijn samen aan het rondreizen over het Noorder- en Zuidereiland. Mijn vriend reist ook voor een deel mee en Lemon zorgt voor een snelle en veilige verplaatsing van stad naar stad. Fun Times! :)

Maar over het reizen en alle nevenactiviteiten wilde ik het nu niet hebben. Ik wou wat vertellen over het werk dat ik hier doe en hoe het er precies uitziet. Uiteindelijk is dat de reden waarvoor ik naar Nieuw-Zeeland gekomen ben, werken als danstherapeut.

DTNZ biedt, onder andere met behulp van sponsorgeld, verschillende projecten aan in Nieuw-Zeeland. Vooral in Auckland en enkelen in Wellington en Christchurch. Ze faciliteren danstherapie en beeldende therapie voor volwassenen met een beperking, kinderen met autisme en voor individuele cliënten. Er zijn ook nog projecten die niet elke week plaatsvinden, alleen maar 1 keer. 

De afgelopen periode heb ik vooral als assistent en vrijwilliger gewerkt, enkele 1-sessie projecten heb ik wel aangeboden als therapeut. Ik heb danstherapie sessies en beeldende therapiesessies gegeven. Daarnaast heb ik vakantieprogramma’s gedraaid en zal ik dit eind januari ook weer doen. Deze vakantieprogramma's zijn vooral beeldende therapie. Die sessies leid ik samen met een collega vaktherapeut. Het is interessant en inspirerend om ook met een ander medium te werken en daarvan te leren. Een ander voordeel van DTNZ vind ik de vele, verschillende vaktherapeuten waar ik mee mag (samen) werken en van kan leren!

Elk project, en dus elke sessie, heeft 1 of 2 therapeuten, 1 of 2 assistenten en/of 1 of 2 vrijwilligers. Het positieve van dit concept vind ik dat je samen de groep draagt. Ook al ben je de leidende therapeut, je hoeft niet alles alleen te dragen of alleen te doen, je hebt hulp tijdens de sessies. Meer ogen observeren meer, waardoor er mogelijkheid is tot groei, ontwikkeling en leren van elkaar. Sommige sessies hebben vaste cliënten, andere sessies zijn ‘drop-in’ en iedereen waarvoor de sessies zijn, kunnen deelnemen. Meestal zijn de ‘drop-in’ groepen op ‘koha’ (donatie) basis.

Vanaf volgende periode zal ik meer projecten leiden en assisteren, ook weer danstherapie en beeldende therapie. Ik mag bijvoorbeeld een nieuw project opzetten op een basisschool waar ze danstherapie hebben aangevraagd. In 2 klassen zitten kinderen die een trauma hebben opgelopen en ze hebben vanuit de overheid een budget om deze kinderen te helpen. Hoe mooi is dat! En voor mij een uitdaging om dit op te mogen zetten. 

Volgende periode zal ik 4 dagen voor DTNZ werken. Ik ga ongeveer 6 projecten leiden en assisteren met DTNZ en de rest van de tijd via een uitzendbureau werken bij een kinderopvang/naschoolse opvang. Dankzij mijn ervaring bij MIK kan ik dit doen, zo dankbaar daarvoor!

Voor nu ga ik vooral genieten van alles wat het land (vooral het Zuidereiland vanaf morgen) te bieden heeft zodat ik uitgerust weer aan de bak kan! 

Een gelukkig, liefdevol en gezond 2020 voor jullie allemaal!

Liefs.

Tongariro Alpine Crossing met papa en Ash :)